ZAKŁAD KARNY W SIERADZU

Więzienie w Sieradzu powstało z inicjatywy Fryderyka Skarbka w 1836 r. w budynkach po manufakturze. Karę wówczas wykonywano w systemie celkowym augsburskim (więźniowie w nocy byli odosobnieni pojedynczo w celi, zaś w dzień pracowali wspólnie). W roku 1868 więzienie przejęli Rosjanie. Posiadało ono już wówczas własny szpital, kaplicę, fabrykę płótna i przędzalnię. W okresie II Rzeczypospolitej więzienie służyło polskiemu wymiarowi sprawiedliwości. W czasie II wojny światowej wykorzystywane przez hitlerowców, stało się miejscem martyrologii Polaków. Po wojnie obiekt w dalszym ciągu pełnił funkcje izolacyjne. W 1956 r. został podporządkowany resortowi sprawiedliwości. W czasach PRL był miejscem internowania działaczy Solidarności. 

Zakład Karny w Sieradzu jest przeznaczony dla mężczyzn. Jego pojemność to 923 miejsca. Jest jednostką typu zamkniętego z oddziałami typu półotwartego oraz aresztem śledczym. W wyodrębnionym dziale terapeutycznym przebywają osoby z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzone umysłowo (87 miejsc). W skład jednostki wchodzi także oddalony o około 5 kilometrów Oddział Zewnętrzny zlokalizowany przy ul. Torowej, przeznaczony dla 126 skazanych.

Obecnie w Zakładzie pełni służbę 250 funkcjonariuszy. Zatrudnieni są również pracownicy cywilni.

Na terenie Zakładu funkcjonują produkcyjne przedsiębiorstwa przywięzienne. Prowadzona jest także bogata działalność edukacyjna, kulturalno – oświatowa, terapeutyczna i aktywizacyjna. Od 25 maja 2010 roku w jednostce funkcjonują trzy oddziały penitencjarne wprowadzone w ramach szeroko rozumianej reformy polskiego więziennictwa oraz oddział zewnętrzny i oddział terapeutyczny.