Maria Zarębińska była aktorką i pisarką, drugą żoną poety Władysława Broniewskiego. Podczas II wojny światowej została aresztowana i wywieziona do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Przydzielono jej numer 44739. W liście napisanym już po wojnie wyznaje ciotecznej siostrze, jak trudno było "zataić w sobie to, że się jest człowiekiem, zostać numerem" (s. 58). 

Życie Marii Zarębińskiej odtwarza ze wspomnień jej córka - Maria Broniewska-Pijanowska. Pierwsza część książki to rozmowa-wywiad Anety Kolańczyk z Marią Broniewską-Pijanowską. Ilustracją wspomnień są liczne zdjęcia z rodzinnego archiwum. Druga część książki zawiera "Opowiadania oświęcimskie", które Zarębińska pisała w obozie. 

Córka Maria zastrzega, że będzie opowiadać tylko to, co pamięta. W jej wspomnieniach mama zawsze jest piękną i elegancką kobietą. Miała kasztanowe, naturalnie kręcone włosy. W dzieciństwie podobno były marchewkowe, co przyczyniło się do powstania kompleksu rudzielca. Rodzice Marii początkowo nie mogli pogodzić się z faktem, że ich córka została aktorką. Dopiero sukcesy sceniczne Marii i pochwały znajomych sprawiły, że zaakceptowali ten wybór. Maria dość wcześnie została wdową. Jej córka Marysia (Majka) miała wtedy zaledwie dwa lata. W 1938 r. Maria Zarębińska poznała Władysława Broniewskiego. Zanim przyjęła jego oświadczyny, musiała się przekonać, że Broniewskiego zaakceptuje Majka. Już podczas pierwszego spotkania poeta zdobył serce swojej przyszłej pasierbicy. Ich znajomość zaczęła się od rozmowy o "wróblu na nitce". Wkrótce Majka zaprzyjaźniła się z córką Broniewskiego z pierwszego małżeństwa - z Anką. Wojna burzy rodzinne szczęście Broniewskich. W styczniu 1940 r. aresztowano poetę, a w 1943 r. Maria została wywieziono do Oświęcimia. Do Broniewskiego dotarła wiadomość, że Zarębińska zmarła w obozie. Ukochanej żonie Broniewski dedykował cykl wierszy. Gdy dowiedział się, że żona żyje, wysłał do niej z Londynu telegram o treści: "Kocham! Wracam!" (s. 67).  Jako prezent przywiózł żonie kapelusz.   

Maria Broniewska-Pijanowska przytacza w książce wiersze, które specjalnie dla niej napisał Władysław Broniewski.