Akcja powieści rozgrywa się w XVII wieku. Włoski okręt zostaje zaatakowany przez Turków. Wśród pojmanych znajduje się młody Wenecjanin, który zostaje uprowadzony do Stambułu. Tam zostaje dostrzeżona jego wiedza medyczna. Początkowo leczy ludzi i sporządza leki na różne dolegliwości. Ponieważ zna się również na astronomii i inżynierii, zostaje przydzielony do pomocy w zorganizowaniu pokazu sztucznych ogni na weselu córki jednego z dostojników państwowych. Tu po raz pierwszy spotyka się z doradcą sułtana - Hodżą. Wenecjanin spostrzega, że jest wręcz bliźniaczo podobny do Hodży, choć ten wydaje się tego nie zauważać. Współpraca okazuje się udana i uroczystości weselne zachwycają gości. Wenecjanin zostaje przekazany Hodży jako niewolnik i dowiaduje się, że ma przekazać całą swoją wiedzę swojemu nowemu właścicielowi. Całe dnie osmańskiego pana i jego włoskiego niewolnika wypełnione są teraz dysputami filozoficznymi. Hodża szuka odpowiedzi na pytanie: "Dlaczego jestem tym, kim jestem?". Między Turkiem i Włochem zaczyna rodzić się prawdziwa męska przyjaźń. Wspólnie muszą się zmierzyć z epidemią dżumy i skonstruować maszynę wojenną. Jak sobie poradzą z tym zadaniem? Kiedy i do czego zostanie wykorzystane fizyczne podobieństwo niewolnika do jego pana? Czy Włoch powróci kiedyś do swojej ukochanej Wenecji?
Książka napisana jest pięknym językiem; jej styl czasami przypomina baśń. Orhan Pamuk jest laureatem Literackiej Nagrody Nobla 2006.