Tytuł książki przywołuje postać biblijnego Hioba, którego pobożność zostaje poddana próbie. Joseph Roth uzupełnił tytuł podtytułem - "Powieść o człowieku prostym". W roli Hioba występuje tu Żyd Mendel Singer - skromny nauczyciel z Zuchnowa znajdującego się na początku XX w. w granicach carskiej Rosji. Mendel ma żonę i czwórkę dzieci. Zmartwienia i troski w jego życiu pojawiają się, gdy lekarz potwierdza, że najmłodszy syn Menuchim będzie kaleką. Żona Debora szuka pocieszenia i pomocy u rabina, który podobno ma dar uzdrawiania i potrafi przewidzieć przyszłość. Kobieta otrzymuje jedynie zapowiedź, że jej syn wyzdrowieje po wielu latach i będzie niezwykłym człowiekiem. Rabin przestrzega, żeby nigdy nie opuszczała kalekiego chłopca. Wkrótce do wojska carskiego zostają powołani dwaj starsi synowie Debory i Mendla. Jonasz przyjmuje ten los, a Szemaria ucieka przed poborem i jako dezerter ucieka do Ameryki. Rodzice przez wiele lat nie mają żadnych wiadomości od synów. Nie wiedzą nawet, czy oni żyją. Niespodzianką jest dla nich list z Ameryki, w którym Szemaria (teraz już Sam) informuje o sukcesie, jaki odniósł na emigracji. Syn zaprasza najbliższych do siebie. Debora i Mendel decydują się na wyjazd do Ameryki, bo sądzą, że w ten sposób będą mogli uchronić córkę Miriam przed złym losem. W tak daleką podróż nie może jednak jechać chory Menuchim. Rodzice zostawiają go pod opieką zaprzyjaźnionych sąsiadów. Czy w Ameryce Singerowie znajdą szczęście i spokój? Czy zobaczą jeszcze kiedyś swojego najmłodszego syna?  

 

Powieść "Hiob" Josepha Rotha po raz pierwszy ukazała się w 1930 r. w Berlinie. Rok później ukazała się w Polsce w tłumaczeniu Józefa Wittlina. W 2015 r. Wydawnictwo Austeria wznowiło tę powieść.