Hipisi to przedstawiciele młodzieżowego ruchu społeczno-kulturowego, który ukształtował się w połowie lat sześćdziesiątych XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Hipisi protestowali przeciwko władzy, konsumpcyjnemu stylowi życia, wojnie w Wietnamie. Domagali się pokoju i zachęcali, by żyć zgodnie z naturą. Na ulicach często wręczali przechodniom kwiaty jako symbol życzliwości - stąd wzięły się nazwy : flower power (władza kwiatów) i flower children (dzieci kwiaty). Ekscentrycznym mógł się wydawać w tamtych czasach wygląd hipisów : mężczyźni nosili brody i długie włosy; wszyscy mieli kolorowe stroje i ozdoby wzorowane na motywach indiańskich, hinduskich i meksykańskich. Nieodzownym elementem ubioru był znaczek świadczący o przynależności do hipisów - mogła to być naszywka z hasłem : "free love" lub "make love not war". Hipisi uwielbiali organizować masowe imprezy. Do historii przeszedł festiwal muzyki i sztuki Woodstock 1969. Około 1967 r. ruch hipisowski przedostał się przez żelazną kurtynę, docierając również do Polski. W ponurych latach komunizmu był on odbierany przede wszystkim jako bunt przeciw szarzyźnie. Władze komunistyczne traktowały hipisów jako element wywrotowy i przy każdej okazji utrudniały im życie. SB inwigilowało środowiska hipisowskie. Książka "Hipisi w PRL-u" to szczegółowa i wnikliwa analiza tego wszystkiego, co wiązało się z polskim ruchem hipisowskim. Znalazły się w niej wywiady z hipisami, przedruki artykułów prasowych z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, esbeckie dokumenty na temat hipisów, zdjęcia ojców-założycieli nowego ruchu. To wszystko mógł napisać tylko Kamil Sipowicz, który sam był hipisem. Obecnie Kamil Sipowicz jest filozofem, dziennikarzem, poetą, rzeźbiarzem i malarzem; prywatnie jest partnerem życiowym Kory z Maanamu - jednej z pierwszych polskich hipisek.