Do napisania tej powieści Frederica Beigbedera zainspirowały fakty, które wydarzyły się w życiu autora "Buszującego w zbożu". Podobno w 1940 r. młody Salinger poznał w Nowym Jorku piękną córkę dramaturga i noblisty Eugene O'Neilla. Dziewczyna miała wtedy 15 lat, Salinger - 21. Oboje od początku czuli, że rodzi się między nimi miłość. Oona O'Neill ostrzega, że chce być kochaną, choć sama nie potrafi kochać. Nadal nie może pogodzić się z tym, że jej rodzice rozwiedli się, a z ojcem ma tylko sporadyczne kontakty listowne. Dziewczyna mówi: "Nie chcę życia, które jest mi przypisane" (s. 75). Salinger zauważa: "cały czas się uśmiechasz, ale twoje oczy wołają o pomoc" (s. 76). Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej Jerome Salinger zaciągnął się do wojska. W 1944 r. brał udział w Operacji Overlord we Francji, później uczestniczył w wyzwalaniu obozu koncentracyjnego w Dachau. To, co widział i przeżył podczas wojny, przyczyniło się do wystąpienia u pisarza zespołu stresu pourazowego. Rodzajem terapii były listy wysyłane z frontu do ukochanej. Można w nich znaleźć m. in. rozważania na temat wojny oraz informacje, których nie podawano Francuzom na temat lądowania aliantów w Normandii. Podczas rozłąki  z Salingerem piękna Oona O'Neill poznała Charliego Chaplina. Mimo że był od niej starszy o ponad 30 lat, Oona zgodziła się poślubić go. Było to ostatnie małżeństwo Chaplina. Oona urodziła mu ośmioro dzieci. 

Powieść "Oona i Salinger" to fikcja literacka obudowana wokół autentycznych postaci i prawdziwych zdarzeń. J. D. Salinger był jednym z najbardziej tajemniczych pisarzy. Po powrocie z frontu zaszył się na farmie w Cornish w New Hampshire. Unikał rozgłosu i dziennikarzy. Czy Frederic Beigbeder trafnie odgadł jego przemyślenia?

W książce "Oona i Salinger" pojawiają się także Ernest Hemingway, Truman Capote, Orson Welles. Ten ostatni wywróżył, że Oona wyjdzie za Chaplina.